Onbeperkt bestanden opslaan zonder dat je schijven bijkoopt.

De schijf van je server zit voor tachtig procent vol en dat percentage loopt elke maand op. Wat erop staat zijn geen programma's maar bestanden: gescande facturen, foto's van de buitendienst, geëxporteerde rapporten en back-ups die niemand durft weg te gooien. Zodra de melding komt, koopt iemand er ruimte bij of verwijdert hij iets waarvan hij hoopt dat het weg mag. Dat is geen opslagbeleid, dat is uitstel.

Waarom je schijf steeds weer vol zit

Een serverschijf heeft een vaste maat. Je koopt hem één keer, en vanaf dat moment is elke gigabyte die erbij komt een gigabyte die er ergens anders af moet. Bij een bedrijf dat documenten bewaart gaat dat maar één kant op. Een boekhouding met zeven jaar bewaarplicht, een zorginstelling die dossiers bijhoudt, een groothandel die van elke levering een foto maakt: die stapel wordt nooit kleiner.

Het probleem is niet alleen de ruimte. Een volle schijf maakt je back-up traag, je herstel onzeker en je server gevoelig voor één enkele storing. En omdat de bestanden op dezelfde machine staan als je applicatie, moet die machine groeien om een reden die niets met rekenkracht te maken heeft. Je betaalt voor een zwaardere server terwijl je eigenlijk alleen een grotere kast nodig hebt.

Wat object storage anders doet

Object storage haalt de bestanden weg bij de server die ze gebruikt. Elk bestand krijgt een eigen adres in een bucket, en je applicatie haalt het daar op wanneer het nodig is. Er is geen schijf die vol raakt, want de ruimte is niet vooraf verdeeld. Je zet er honderd bestanden in of tien miljoen, en aan de kant van je software verandert er niets aan de manier van werken.

De taal die je daarvoor spreekt is de S3-API. Die werkt bij vrijwel elke aanbieder hetzelfde, en dat is precies de reden dat we hem gebruiken: je code praat met een standaard, niet met een leverancier. Vraagt je applicatie om een bestand, dan krijgt de gebruiker een tijdelijke link die na een kwartier vervalt, zodat een gedeelde bijlage niet jaren later nog open blijft staan. Wil je uploads laten verwerken zonder er een server voor te laten draaien, dan sluit dat aan op Serverless.

De verhuizing van je bestanden

We beginnen bij wat je nu hebt. Hoeveel bestanden staan er, hoe groot zijn ze, welke worden dagelijks opgevraagd en welke sinds 2019 niet meer? Dat bepaalt hoeveel opslagklassen je nodig hebt en welke bestanden naar goedkopere, tragere opslag mogen. Daarna richten we de buckets in en passen we het stukje code aan dat nu naar een map op de schijf schrijft.

Binnen tien werkdagen draait er een prototype waar je eigen applicatie echt naartoe schrijft, met je eigen bestanden. Pas als dat werkt kopiëren we de rest, en daarna controleren we of elk bestand aan de overkant nog precies hetzelfde is. De oude map blijft nog even staan, tot je zelf zegt dat hij weg mag. Verhuist er meer dan alleen de opslag, bijvoorbeeld de hele applicatie, dan pakken we dat op als Cloudmigratie.

Toegang, kosten en eigenaarschap

Een bucket staat standaard dicht. We geven elke toepassing een eigen sleutel met alleen de rechten die hij nodig heeft: de webshop mag schrijven, het rapportageproces mag lezen, en niemand mag zomaar verwijderen. Versiebeheer zetten we aan, zodat een overschreven of gewist bestand terug te halen is. De bestanden staan versleuteld en gaan versleuteld over de lijn.

Je betaalt voor wat er staat en voor wat je ophaalt, dus de kosten groeien mee in plaats van in sprongen. Een levenscyclusregel verplaatst oude versies naar goedkopere opslag of ruimt ze op, en dat scheelt op termijn meer dan welke onderhandeling ook. We kiezen een EU-regio en leggen die keuze vast. De opslag staat in onze beheerde omgeving, en jij blijft eigenaar van de bestanden en van de sleutels. Wil je de opslag liever op hardware die alleen van jou is, dan kijken we naar Private cloud.